Co „finishing” oznacza w kontekście plotera tnącego?

W branży sign & display oraz poligrafii „finishing” oznacza obróbkę końcową materiału po druku — czyli wszystkie procesy, które zamieniają sam wydruk w gotowy produkt.

Używamy słowa finishing w znaczeniu, w jakim funkcjonuje ono w poligrafii i sign & display: jako obróbka końcowa po druku (czasem także „post-processing”) – czyli wszystkie operacje, które robią z wydruku gotowy produkt. W praktyce: wykończenie / obróbka wydruku lub materiału tak, żeby powstał gotowy wyrób (naklejka, tablica, element POS, opakowanie, uszczelka, szablon itd.). Dla ploterów tnących najczęściej wchodzi w to:

• cięcie po obrysie (contour cutting) / wycinanie kształtów,
• kiss-cut (nacinanie folii do podkładu),
• cięcie na wylot (cut-out),
• bigowanie/creasing (np. pod opakowania),
• frezowanie/routing (akryl, PVC, kompozyty itd.),
• inne operacje zależnie od narzędzi/modułów.

Summa opisuje to bardzo „produktowo” przy F Series: wielofunkcyjna głowica może trzymać do trzech modułów i wykonywać różne techniki w jednym zadaniu, a w sekcji narzędzi masz np. moduł styczny (True Tangential) czy moduł frezujący; w komunikacie prasowym Summa łączy finishing m.in. z routerem HF i „edge finishing” / „smoother finishing of rigid substrates”.

Dobrym przykładem są Summa F Series – to stołowe systemy do obróbki końcowej, które łączą kilka technik obróbki w jednym workflow. Wielofunkcyjna głowica może pracować jednocześnie z trzema modułami i automatycznie przełączać operacje takie jak:

• cięcie,
• nacinanie,
• bigowanie,
• frezowanie
• czy perforacja.

W zależności od konfiguracji system może pracować zarówno z materiałami z roli, jak i z podłożami sztywnymi — od folii i kartonu po PVC, dibond, pianki czy akryl.

W praktyce oznacza to, że finishing nie jest już wyłącznie „wycinaniem naklejek”, ale pełną obróbką końcową materiałów reklamowych, opakowaniowych i przemysłowych.